Aangekomen in Noyon

Vandaag naar Noyon gefietst of eigenlijk Pontoise les Noyon. Uiteindelijk was het toch weer bijna 50 km en loeiheet.

Vandaag een klein probleempje met de boeking omdat de kamer pas om 18.00 u beschikbaar kwam. Dus een uurtje later opgestaan, eerste pauze van de Lidl gegeten en een uur in het gras gelegen. 2e pauze eigenlijk vlak voor het einde anderhalf uur op een terras gezeten. 2 café longue, een biertje en een Spa rood voor 7,70. Heb hem gezegd dat dat laatste mijn leeftijd is. Uiteindelijk viel het allemaal wel mee, bij aankomst om 5 u mocht ik gelijk op de kamer.

Op veler verzoek een foto van het prachtige noordfranse landschap.

Morgen ga ik denk ik een dag rust pakken of anders overmorgen na een week fietsen.

Het is hier een heerlijk rustig gelegen boerderij met een grote tuin en het dorpje is niet al te ver weg. De kamer is ook wel ok ook al zoek ik er nog steeds een met een luie stoel. Hopelijk een keer lekker slapen en anders morgen op de dag misschien wat inhalen.

Ps de heuveltjes gaan al beter, ik heb een beetje door hoe je ze moet aanvallen maar het zijn nog geen bergen….

Aangekomen in St. Quentin

Vandaag aangekomen in St. Quentin een rit van 50 km. Vanwege de warmte en omdat ik toch wel schrik heb voor de heuveltjes vandaag en de komende dagen wat kortere ritten gepland. Hoe dat moet met hoge bergen weet ik niet. Sommige mensen zeggen dat je aan het klimmen went en anders wordt het wandelen. Vandaag was het heel veel op en af maar uiteindelijk maar 90 m.

Onderweg bij een van mijn pauzes zat ik bij een oud sluisje, eerst komt er een sluiswachter met de auto aan en vervolgens zo’n ouderwetse binnenvaart aak die bleken notabene hollanders te zijn. Ik zei groeten uit Holland maar geen boeh of bah. Leuk gezicht trouwens de sluiswachter moet eerst met een hooivork het onkruid voor de sluis weghalen voor dat die opengedraaid kan worden.

Het vorige hotel was op een soort bedrijven terrein, voordeel was wel een bakker met patisserie waar ik flink ingeslagen heb voor onderweg en de Decathlon zat er en ik heb er 2 wielrenbroekjes gekocht. Typisch Decathlon hadden ze mijn maat niet maar met XS loop ik er nu sexy bij. Wel mijn bovenbenen verbrand nu met zo’n super kort shortje.

Vandaag een chambre d’hotel, klein maar netjes met een klein tuintje waar mijn fiets kan staan.

In Frankrijk

Vandaag in Frankrijk aangekomen in Cambrai of meer specifiek Proville een voorstadje van Cambrai.

Ik heb een vrij smetteloze dag gehad met redelijk vlakke wegen alleen op het eind ging het wat meer omhoog. Op het eind heb ik nog wel even moeten zoeken naar het hotel. Alles bij elkaar weer 72 km.

Het is wel erg heet. Ik ga in ieder geval 1 dag wat minder doen ook al met dat op en af gedoe in N Frankrijk. Het zal nog wel even duren voor ik daar aan gewend ben. Dus morgen een tochtje van 30 wordt 40 dat weet ik nu al.

Ik zit hier op een soort industrie terrein met een Decathlon, ik ga even 2 fietsbroekjes scoren want ik heb gezien dat wel nut heeft. Ik ga daar ook chinezen.

Hotel is even niks iets tussen een formule1 hotel en een 1 ster hotel maar dat geeft niets. Het is in ieder geval koel. Morgen een appartementje onder de noemer gîte d’hôte

Aangekomen in Tournai of Doornik.

Vandaag aangekomen in Tournai of Doornik als je wilt, de laatste etappeplaats voordat ik Frankrijk inrijd.

Afgelopen nacht goed geslapen met de belgische pillen.

Vandaag plusminus 70 km gefietst. Precies weet ik het niet omdat mijn horloge een lege batterij had. Eerst naar de Aldi maar wel een maaltijd vergeten waar ik voor kwam. De eerste 20 km langs de Dender, je komt dan ook langs Geraardsbergen met die muur. Niet dat ik die opgegaan ben. Bij Lessen verlaat je het riviertje en dan begint de lol. In België heet dat vals plat of glooiend. Ik moest bij iedere heuvel naar de kleinste versnelling en naar beneden in mijn remmen knijpen anders ging het te hard.

10 km voor het einde mijn eerste lekke band gehad. Gestopt bij een huisje met een open garage waar een madammeke aan het poetsen was . Ze kon nog Nederlands ook. Gevraagd om een pomp maar die had ze niet. Ze kwam wel met een teiltje water. Geprobeerd de band te plakken, het gaatje was zo gevonden.ik mocht ook nog mijn handen komen wassen. Eenmaal op de fiets had ik al gauw door dat die langzaam snel leeg liep. Opnieuw gestopt om mijn reserveband er om te gooien. En weer kwam iemand spontaan vragen of ik hulp nodig had en met een pomp. De band was niet helemaal de goede maat maar het ging.

De B@B is een herenhuis aan een boulevard, wel warm en veel herrie. De man heeft mijn lekke band nog geplakt en heeft aangeboden morgen naar de fietsen zaak te rijden voor extra bandjes.

Omdat ik geen eten had naar de stad gelopen en daar wat gegeten. Tournai is een oude stad maar wel hele stukken vervallen.

Gearriveerd in Ninove

Vandaag gearriveerd in Ninove of Meerbeke of Pajottenland als je dat wilt na een rit van 47 km. Dat laatste is een beetje mijn eigen schuld . Na 1 km kwam ik erachter dat mijn shirtje nog aan de waslijn hing. In Aalst is de route moeilijk te volgen, dat wist ik, eigenwijs natuurlijk heb ik geprobeerd mijn eigen weg te vinden. Dat is uiteindelijk wel gelukt maar kostte me denk ik toch 5 km. In dat kader hoop ik dat alles morgen goed gaat want er staat een lange rit voor de boeg.

in België zijn veel apotheken of apoteken zoals sommige Belgen zeggen meer dan supermarkten die ben ik niet tegen gekomen. Daar heb ik maar eens gebruik van gemaakt ivm slaapproblemen. Volgens mij kan je daar alles krijgen, morfine desnoods als het moet. Uiteindelijk met een inslaapbrengertje en een homeopatisch gerustellertje thuis gekomen. Kost wel wat maar dan heb je ook wat(hoop ik)

Ik zit nu op een terras met een leeg biertje. Het is hier een cafe met b&b aan huis, herberg zeiden ze vroeger. Kan hier ook wat te eten scoren dat is lekker. Redelijke kamer al was het bijna mis gegaan. Mijn reservering lag niet vast en de b@b zit vol met e-bikers met dit mooie weer in Pajottenland. Verder op de foto een schelpje op een paal oftewel route naar Santiago. De klimtoren is in Aalst voor Tessa.

Steenhuffel

Vandaag gearriveerd in Steenhuffel “of all places”. Maar wat blijkt zij brouwen hier het Palm bier.

voor de afwisseling slaap ik hier in een pipowagen, best te doen maar voor een plas moet ik naar buiten. We zullen zien hoe dat loopt vannacht.

Afgelopen nacht super slecht geslapen, ik wilde er bijna mee stoppen. Uiteindelijk viel het fietsen nog mee, weer 70 km en weer wind mee. Een heel klein beetje verkeerd gefietst maar dat viel nog wel mee..

Hopelijk slaap ik vannacht goed. Morgen naar Ninove dat is niet zover maar het valt al gauw een beetje tegen omdat je toeristische routes rijdt.

Wij zullen zien anders wordt het Joke bellen voor een lift.

Het riviertje is de Neete volgens mij. De hele dag bijna langs gereden maar toen ik er af moest reed ik rechtdoor en dan is het ineens tegenwind terug.

De kop is er af!

Vandaag de eerste etappe gefietst naar Oostmalle waar ik bij Vrienden op de Fiets logeer.
Het was prachtig fietsweer, heel weinig wind en als die er al stond had ik hem mee. Nog wel ff 70 km maar goed.

Ik heb 2 x gepauzeerd om wat te eten en te drinken. In België zijn er wel meer betonklinkers en zelfs bospaden vergeleken met Nederland. Totaal 5 en een half uur over gedaan.

Ik heb geen last van mijn rug gehad of conditionele problemen. Ondanks billenvet en fietsonderbroekjes wel zere billen gehad. Ik heb op het laatste moment nog een fietsbroek meegepakt dus die ga ik morgen aandoen. Misschien koop ik er nog wel een broekje bij als het goed gaat.

Morgen na 100 m bij 2 bakkers dus dat zal geen probleem opleveren. Ik moet nog even een pakje boter en wat kaas scoren dan is dat ok. Met warm eten moet ik even kijken wat ik doe.

Hopelijk tot morgen in goede gezondheid.


Het aftellen is begonnen

Een mens lijdt dikwijls het meest door het lijden dat hij vreest.

Bovengenoemd citaat is denk ik wel de kern van hoe ik mij de afgelopen 14 dagen gevoeld hebt.

Ik heb 1000 keer overdacht wat ik mee moest nemen, wat je moet zeggen als je de volgende accommodatie moet reserveren en wat je allemaal kunt overkomen en dat komt niet ten goede aan je gemoedsrust. De beste tip die ik denk ik gehad heb is: “laat alles los en gaan met die banaan”. Alle goed bedoelde overige tips maken het allemaal alleen nog een beetje erger. Natuurlijk heb ik niet overal aan gedacht en ben niet voorbereid op alle dingen die je mogelijk kunnen overkomen. Maar met name Frankrijk is geen derde wereld land. Er zitten meer fietsenmakers dan in Nederland en als het ook daadwerkelijk moet kan je binnen een dag thuis zijn.

Mocht ik Santiago de Compostela halen en jullie mij vragen wat het zwaarste van de tocht was, zal ik denk ik antwoorden dat het de laatste 14 dagen voor vertrek waren.

Ik heb alles volgens plan voorbereid, ben op en neer naar Gouda gefietst, respectievelijk 88 en 65 km(mijn planning is 60 km per dag te fietsen), heb overnacht bij een Vrienden Op de Fiets adresje, heb een hele dag in de regen gefietst met behoorlijk veel wind. En alles was tot op dat moment goed verlopen. De laatste 14 dagen is mijn pinkje zeer gaan doen die tijdens de vakantie uit de kom geschoten was en 5 dagen voor vertrek ging ik ook nog eens door mijn rug. Tel dat op bij het onrustige gevoel en daarmee gepaard gaande slecht slapen dan kan je tot de conclusie komen dat het tijd wordt om te vertrekken.

Waarom niet eerder vertrokken: Ten eerste wordt je door omgeving onder druk gezet door het feit dat Joke haar vrije dagen gepland heeft rond jouw vertrek en ten tweede heb ik om een stukje (schijn)zekerheid in te bouwen de eerste 5 tussenstops besproken. Ik kwam er aldoende achter dat het eigenlijk helemaal niet handig is, 1 dagje van tevoren is meer dan prima, dan kan je precies inschatten hoe je er voor staat, hoe het terrein is en wat het weer gaat doen.

Samengevat ik ben blij dat het zover is dat ik ga vertrekken.

Tot slot: In mijn eerste blog maakte ik gewag van het feit dat ik mogelijk de laatste 80 km ga wandelen. Dat is een flink stuk onzekerder geworden. Ik kwam erachter dat een rugzak achterop je fiets een onding is en heb die thuis gelaten.

Fietstocht naar Santiago

Als alles goed gaat vertrekt Piet op 1 september 2021 op de fiets naar Santiago de Compostela.

Het is de bedoeling daar de tijd voor te nemen. Er zijn 8 weken voor uitgetrokken waarvan de laatste week om het laatste stuk van 80 km te wandelen.

Ik(Piet) wil mij zelf geen druk opleggen. Als het tegenvalt stop ik er mee en rijd ik naar het dichts bijzijnde treinstation om naar huis te gaan.

Waarom deze trip: Ik ben niet religieus en weiger het als een sportieve prestatie te zien. Ik ga ook proberen het niet belangrijk te vinden wat een ander er van vindt. Ik deel dit voor mijn naasten en iedereen die er in geïnteresseerd is maar zeker niet met de bedoeling mij zelf op de borst te slaan. Ik fiets 60 km per dag waar ik de hele dag voor uittrek, in totaal is het plusminus 2300 km. Ik moet natuurlijk wel tussen de middag eten en s-avonds aan mijn kostje zien te komen. Verder moet ik natuurlijk iedere dag een overnachtingsplaats zien te vinden. Ik heb hier voldoende middelen voor tot mijn beschikking. Ik neem geen tentje mee en slaap derhalve dus ook niet in een tent. De reden hiervoor is dat ik vanuit mijn 4-daagse ervaring weet dat ik slecht slaap in een tent, bovendien brengt dit extra gewicht met zich mee dat ik kan missen als kiespijn.

Waarom dan wel: Toen ik 65 werd wilde ik naar Santiago lopen vanaf St Jean Pied de Port aan de franse grens, een tocht van 800 km. Helaas heb ik dit uit mijn hoofd moeten zetten toen ik kort voordat ik weg wilde gaan een klapvoet kreeg. Ik ben toen wel betrokken geraakt bij de organisatie van de stichting Nederlands Genootschap St Jacob om de routes in België en de Camino Frances in Spanje bij te houden op internet. Hierdoor ben ik steeds betrokken gebleven bij deze tochten en je kan het natuurlijk allemaal zo goed weten maar uiteindelijk moet je zelf zoiets gedaan hebben om het werkelijk te weten. Ten tweede is er iets vaags dat aan mij knaagt waar in België een goed woord voor is: herbronnen. Misschien wordt dat het best vertaald als tot jezelf komen. Tot slot en niet onbelangrijk: Ik ga van de weg(camino) er naar toe genieten. Het landschap van nieuwe wegen voor je ogen laten ontrollen, soms zwetend omhoog of in razende vaart naar beneden. Ik ga mij laten verassen door alles wat mij overkomt.

Hoe het gaat lopen weet ik niet. Het kan best zijn dat ik besluit het laatste stukje gewoon te fietsen of halverwege te stoppen. Het kan ook zijn dat ik er langer of korter over doe.

Ik ben van plan dagelijks een blog op deze website bij te houden zodat jullie weten waar ik uithang en als het niet al te veel moeite kost deze te verluchtigen met wat fotootjes.